«Яфрак төшкән инде юлга»

Яфрак төшкән инде юлга, яфрак төшкән…

Ашыккансың, син коточкыч ашыккансың.

Бер гомернең чиреген дә яшәмәстән,

Ике гомер яшәгән күк талчыккансың.

 

Яфрак төшкән инде юлга, яфрак төшкән,

Тапталганнар инде юллар, юллар такыр.

        Шул юллардан читкә чыгып, онытылып

        Яратасың килә бугай соңгы тапкыр.

 

        Син беләсең иң беренче күз яшьләрен,

        Син беләсең иң беренче адашуны.

        Иң беренче ялгышларны син беләсең,

        Син беләсең, хәтерлисең алдашуны.

 

Тамасы нур тамган инде карашыңа,

Тиясе җил тигән инде яңагыңа.

Син көтәсең соңгыларын яфракларның,

Мин сискәнеп керфек ачтым яңа гына.

 

Яфрак яуган көзге юлга килеп кердем

Каерылып, тыныч кына барган төштән.

Минем алга ялгыз каен ботагыннан

Соңгы яфрак, сары яфрак өзелеп төшкән.

 

        Зөлфәт

        Фото: pixabay

Комментарий язарга