Игенчеләр нәселе

Җиргә ятып сабан сөргән бабам,
Чалгы селтәп чапкан печәнне.
Аршын түгел, метр, сажин түгел –
Өмет булган җирнең үлчәме.

Гомерендә алтын күрмәгән ул,
Янчык тулы көмеш йөртмәгән.
Алтын төсен күргән игеннәрдә,
Көмеш сулар эчкән чишмәдән.

Ракеталар очмаса да ул чак,
Ай турында җырлар җырлаган.
Ачмаса да серен йолдызларның,
Күккә карап язмыш юраган.

Вакыт җитте безгә, галәм иңләп,
«Карурман»ны җырлап үтәргә…
Тик һаман да туган җирне сөю
Житеп бетми әле күпләргә.

Нәселемә мин хыянәт итмәм! –
Игенчеләр безнең ыруда.
…Буразналар ярып барсаң иде
Шигъриятнең олы кырында.

 

Разил Вәлиев

Фото: pixabay

Комментарий язарга