Драма (Ике пәрдәдә)Катнашалар:Х а җ и ә х м ә тМ а р а тБ е р е н ч е п ә р д әХаҗиәхмәт тәрәзә аша кем беләндер сөйләшә. Ишектән Марат йөгереп керә.М а р а т. Хаҗиәхмәт абзый!Х а җ и ә х м ә т. Нәрс...
Драма (Ике пәрдәдә)
Катнашалар:
Х а җ и ә х м ә т
М а р а т
Б е р е н ч е п ә р д ә
Хаҗиәхмәт тәрәзә аша кем беләндер сөйләшә. Ишектән Марат йөгереп керә.
М а р а т. Хаҗиәхмәт абзый!
Х а җ и ә х м ә т. Нәрсә тагын? Күрмисеңмени, кеше белән сөйләшәм!
М а р а т. Гафу ит, Хаҗиәхмәт абзый (каушый). Мотоциклыңны биреп тормассың микән, дип кергән идем. Энекәшем самолётка соңга кала.
Х а җ и ә х м ә т (башын тәрәзәдән алып). Нинди халык бу, ә! Исәнләштем, хәл-әхвәл сораштым юк. Тоталар да кычкыра башлыйлар (тагын тәрәзәгә борыла). Элек заманда болай түгел идек бит без. Олыны – олы, кечене кече итә белә идек. Әгәр дә олы кеше кем беләндер сөйләшсә, сабыр гына әңгәмәнең ахырын көтеп торыр идек. Ә болар синең колак төбеңә киләләр дә кычкыралар. Кайда олыларга хөрмәт, кайда сабырлык? (Маратка борыла.) Кайда дип сорыйм мин синнән? Юк ул синдә, юк! Ә, бәлкем, минем кайгы-хәсрәтем бардыр? Ә, бәлкем, чирлимдер мин? Туктале, тукта, ашыкма син, олылар сүзен тыңла. (Марат китәргә тели.) Иң элек син әйбәт кенә килеп исәнләш. Хәлемне сораш, гаиләм, мал-туарым белән кызыксын. Менә инде шуннан соң йомышыңны әйтсәң дә ярый. (Марат чигенә-чигенә ишектән чыгып йөгерә.). Әй, туктале, кая ашыгасың, тыңлап бетер олылар сүзен... Тфү...
И к е н ч е п ә р д ә
Ишектән Марат керә.
М а р а т. Исән генә торасыңмы, Хаҗиәхмәт абзый?
Х а җ и ә х м ә т. Ә-ә, син икәнсең әле. Исән, улым, бик исән, Ходага шөкер.
М а р а т. Сәламәтлегең ничек, Хаҗиәхмәт абзый?
Х а җ и ә х м ә т. Рәхмәт, улым. Йөрим әле беркөе, утыр син, утыр, оялма, утырып сөйләш.
М а р а т. Әсмабикә әбинең сәламәтлеге ничек, Хаҗиәхмәт абзый? Чирләмиме?
Х а җ и ә х м ә т. Рәхмәт, улым. Аның да сәламәтлеге зарланырлык түгел әлегә.
М а р а т. Балалар исән-саулармы, Хаҗиәхмәт абзый?
Х а җ и ә х м ә т. Алар да, Аллага шөкер, дөбердәтеп йөриләр.
М а р а т. Агай-энеләр, кардәш-ырулар ничек?
Х а җ и ә х м ә т. Әйбәт, улым, рәхмәт.
М а р а т. Мал-туарлар, кош-кортлар?
Х а җ и ә х м ә т. Барысы да сау-сәламәт, улым. Рәхмәт. Һәрвакыт шулай кече күңелле булырга тырыш. Нәрсә? Миңа берәр йомышың бармы? Булса, әйт, оялма.
М а р а т. Йомышым дип инде, Хаҗиәхмәт абзый.... Әле яныгыздан үтеп барам да шулай... Туктале, мин әйтәм, кереп әйтеп чыгыйм...
Х а җ и ә х м ә т. Хуш, улым! Нәрсә әйтмәкче идең инде син миңа?
М а р а т. Сезнең мунчагыз яна, Хаҗиәхмәт абзый...
Пәрдә.
(«Тынгысыз каләм», 1977)
Катнашалар:
Х а җ и ә х м ә т
М а р а т
Б е р е н ч е п ә р д ә
Хаҗиәхмәт тәрәзә аша кем беләндер сөйләшә. Ишектән Марат йөгереп керә.
М а р а т. Хаҗиәхмәт абзый!
Х а җ и ә х м ә т. Нәрсә тагын? Күрмисеңмени, кеше белән сөйләшәм!
М а р а т. Гафу ит, Хаҗиәхмәт абзый (каушый). Мотоциклыңны биреп тормассың микән, дип кергән идем. Энекәшем самолётка соңга кала.
Х а җ и ә х м ә т (башын тәрәзәдән алып). Нинди халык бу, ә! Исәнләштем, хәл-әхвәл сораштым юк. Тоталар да кычкыра башлыйлар (тагын тәрәзәгә борыла). Элек заманда болай түгел идек бит без. Олыны – олы, кечене кече итә белә идек. Әгәр дә олы кеше кем беләндер сөйләшсә, сабыр гына әңгәмәнең ахырын көтеп торыр идек. Ә болар синең колак төбеңә киләләр дә кычкыралар. Кайда олыларга хөрмәт, кайда сабырлык? (Маратка борыла.) Кайда дип сорыйм мин синнән? Юк ул синдә, юк! Ә, бәлкем, минем кайгы-хәсрәтем бардыр? Ә, бәлкем, чирлимдер мин? Туктале, тукта, ашыкма син, олылар сүзен тыңла. (Марат китәргә тели.) Иң элек син әйбәт кенә килеп исәнләш. Хәлемне сораш, гаиләм, мал-туарым белән кызыксын. Менә инде шуннан соң йомышыңны әйтсәң дә ярый. (Марат чигенә-чигенә ишектән чыгып йөгерә.). Әй, туктале, кая ашыгасың, тыңлап бетер олылар сүзен... Тфү...
И к е н ч е п ә р д ә
Ишектән Марат керә.
М а р а т. Исән генә торасыңмы, Хаҗиәхмәт абзый?
Х а җ и ә х м ә т. Ә-ә, син икәнсең әле. Исән, улым, бик исән, Ходага шөкер.
М а р а т. Сәламәтлегең ничек, Хаҗиәхмәт абзый?
Х а җ и ә х м ә т. Рәхмәт, улым. Йөрим әле беркөе, утыр син, утыр, оялма, утырып сөйләш.
М а р а т. Әсмабикә әбинең сәламәтлеге ничек, Хаҗиәхмәт абзый? Чирләмиме?
Х а җ и ә х м ә т. Рәхмәт, улым. Аның да сәламәтлеге зарланырлык түгел әлегә.
М а р а т. Балалар исән-саулармы, Хаҗиәхмәт абзый?
Х а җ и ә х м ә т. Алар да, Аллага шөкер, дөбердәтеп йөриләр.
М а р а т. Агай-энеләр, кардәш-ырулар ничек?
Х а җ и ә х м ә т. Әйбәт, улым, рәхмәт.
М а р а т. Мал-туарлар, кош-кортлар?
Х а җ и ә х м ә т. Барысы да сау-сәламәт, улым. Рәхмәт. Һәрвакыт шулай кече күңелле булырга тырыш. Нәрсә? Миңа берәр йомышың бармы? Булса, әйт, оялма.
М а р а т. Йомышым дип инде, Хаҗиәхмәт абзый.... Әле яныгыздан үтеп барам да шулай... Туктале, мин әйтәм, кереп әйтеп чыгыйм...
Х а җ и ә х м ә т. Хуш, улым! Нәрсә әйтмәкче идең инде син миңа?
М а р а т. Сезнең мунчагыз яна, Хаҗиәхмәт абзый...
Пәрдә.
(«Тынгысыз каләм», 1977)
Кызыклы һәм файдалы язмалар белән танышып бару өчен Вконтакте төркеменә кушылыгыз.
Комментарийлар
Комментарий уңышлы модерация узганнан соң килеп чыгачак. Гадәттә ул берничә минут вакытны ала