Мәхәббәт һәм…

Бу тарихны миңа мәрхүм язучы Газиз Кашапов сөйләгән иде. Бик нык уйландырган иде ул вакыйга. Менә дигән хикәя темасы, яз шул турыда, дидем Газизгә. Ләкин язганнары арасында мин аны очратмадым. Бәлки, архивында ятадыр. Бүгенге дөнья буталган чакта, халыклар җир өсте буйлап анда-монда йөренгәндә, глобальләшү дигән яңа термин тормышыбызга килеп кергәндә, ата — улны, ана кызны белмәгән заманда Газиз сөйләгән тарих еш искә төшә, аны бүтәннәргә ишеттерәсе килә.

Әстәгъфирулла

— Сезнең яшь чагыгызда берәр кызга күзегез төшсә, шуны ничек белдерә идегез? Әйе, мин дә шулай. Без барыбыз да шундый идек. Күзебез төшкән кыз тирәсендә бөтерелә идек, аның игътибарын җәлеп итәргә тырыша идек. Кияргә әллә ни затлы киемнәр булмаса да, көязрәк булып күренер өчен, өсне-башны карабрак йөри идек. Күзебез төшкән кызны капка төпләренә чаклы озатып кую бәхет иде. Ә инде кызның капка төбендәге утыргычта бераз утырып торсак, күктән йолдыз үрелеп алгандай була идек.

Әти киңәше

— Яшь чакта әтиләрне тыңларга яратмыйсын инде ул, Туфан абый. Үзең бөтенесен дә беләсең кебек тоела. Менә олыгая башлагач, үз балаларыңа киңәш бирер яшькә җиткәч, әти киңәшләре берәм-берәм искә төшә. Шул киңәшләрнең берсен сезгә дә сөйлим әле. Казанга китәргә җыенам. Укырга. Әти үз каршына утыртты да:

Туфан Миңнуллин: «Кеше китә — җыры кала»

Мөхәммәт Мәһдиев турында язарга җыенып кулыма каләм алуга ук язмамның исеме табылды. Дөресрәге, мин аны эзләмәдем дә. Каләмем үзе язып куйды. Күпләр Мөхәммәт турында язганда шул исемгә тукталалардыр. Чөнки ул исемне Мөхәммәт үзе эзләп тапты һәм ул аның үзенә дә туры килеп тора. Фани дөнья белән Мәһдиев хушлашты, әмма рухы, җыры калды. Ул безнең белән, үз укучылары арасында яши, татарга кайбер исәннәрдән артык хезмәт итә.

Туфан Миңнуллин. Тимердән дуга бөгәләр

Безнең авылга берәр кадерле кунак килсә яки кайтса, шул уңай белән табын корылса, берәвесе яңа өй җиткереп, йә өйләнеп, йә кияүгә чыгып, туй-мазар уздырылса, бәйрәм-сәйрән араларында берәрсендә мәҗлес оешса,