Иҗат мөһере

Татарстанның халык артисты Илгизәр Галимҗан улы Хәсәнов

Илгизәр Галимҗан улы Хәсәнов белән без 1969 елны затлы 113 нче татар мәктәбенең коридорында таныштык. Ул бина Киров районының бик матур почмагына – Халтурин белән Фрунзе урамнары кисешкән тау башына урнашкан. Тәнәфестә укучылардан берсе яныма килеп: «Анда стена газетасы чыккан, синең шигырьләрең дә бар», – дигәч, танышыр өчен шул тарафка юнәлдем. Менә ул мәктәп балаларының иҗатын чагылдырган, айга бер мәртәбә чыга торган чуар газета. Балалар язган шигырьләр, рәсемнәр белән тулган калын ватман кәгазенең бите. Шулай итеп, тәнәфестә әлеге басмага күз салып торганда, яныма чем-кара калын чәчле (әле бөдрә дә иде бугай) бер укучы килеп басты. Бер миңа, бер газетага карый-карый, түзмәде: «А что, и по-татарски понимаешь, да?» – дип аптырап, мине гаҗәпләндереп сорап куйды.

Талант, иҗтиһад һәм фидакярлек үрнәге (Мөнир Якупов тормышына һәм иҗатына бер караш)

Үткән гасырның сиксәненче елларында Муса Җәлил исемендәге Татар дәүләт академия опера һәм балет театрына Казан дәүләт консерваториясен тәмамлаган бер төркем талантлы яшьләр килә: Х.Бигичев, Р.Сәхәбиев, С.Раинбәков, М.Якупов, Р.Маликов, Р.Идрисов… Табигатьтән, нәсел-нәсәбеннән кадерле ядкяр итеп тапшырылган затлы тавышлары белән совет илен таң калдыра алар.

 

Шулар арасыннан Татарстанның халык артисты Мөнир Якупов шәхесенә аерым тукталып үтәсе килә.

Сагыш

Балачакта – дөньяны азрак тоя-аңлый башлаган чорда өлкәннәрнең, ниндидер язмаларны укыганда, күз яшьләрен яулык очлары белән сөртә-сөртә тыңлаганнары хәтергә уелып калган. Ятим калган балаларны, туганнарын кызганып ухылдашулары безнең күңелгә дә авыр тәэсир итә торган иде. Үсә төшкәч, өлкәннәр авылдан-авылга, кулдан-кулга күчеп йөргән бәетләрне безгә укыттыра башладылар. Шул чорларда Иске Казиле авылы кешесе Мөхәммәткә багышланган язма безнең Балчыклы авылына да килеп җиткән иде:

Моңлы ядкарь

Лаеш районының Пәрәү авылында 1949 елның 18 ноябрендә дөньяга килгән Тимергали бала чагыннан ук гармунчы булырга омтыла. Тимергалинең әтисе Зиннур абзый үз колхозларының танылган умартачысы була. Дусты, гармунчы Галимҗан да, уен коралын бик еш култык астына кыстырып, күмәк оешманың умарталыгына йә булышырга, йә, колхозга берәр кунак килсә, гармун уйнап күңелләрен күтәрергә дә йөри. Тимер дә, көн саен диярлек, алар арасында чуала.

Муса авылы тарихы

«Тарихыбыз ул – халык, ата-бабаларыбызның тормыш күренеше, ил, туган як язмышы. Без – тарихны ясаучылар, ә тарих, үз чиратында, иҗтимагый үсешнең һәр этабында,

,