Һаваларда оча ике аккош…

Ибраһим Салахов 1957 елны, реабилитациядән соң, Казанда Зифа Басыйрова белән очраша. Зифа ханым Гений Измайловичның соңгы көннәре турында мондый  хатирәләрен җиткерә: «1942 елның көзендә мине Эчке эшләр халык комиссариатына чакырдылар. Котым очты. Нишлисең, бардым. Җаным уч төбендә. Мине чакырган кеше, ишектән керүгә исәнләшеп нитеп тормады, бик коры гына: «Сез Гений Измайлович Республиканецны беләсезме?» – диде. «Ничек белмәскә, ул минем ирем. Ул кайда, биш ел аның турында бернәрсә дә белмим», – дидем. «Ярый, хәзер күрешерсез», – диде. Өнемме, төшемме? Аптырап калдым. Мине, машинага утыртып, Арча кырындагы психбольницага алып килделәр. Бер палатаның ишеген ачып, эчкә керергә куштылар. Янымдагы кешеләр белән бергә кердем. Бер генә карават. Анда баштанаяк одеалга уранган бер кеше ята. Врач килеп одеалны ачты да:

– Гений, торыгыз, хатыныгыз килде, – диде. Караваттагы кеше, тартып алып, тагын уранды.

Урманасты Үтәмеш: авылны кем һәм кайчан нигезләгән?

Чирмешән районындагы Урманасты Үтәмеш авылының килеп чыгу тарихы, башка авыллар кебек үк, серле һәм катлаулы. Аның башлангыч тарихын ачыклауны

Атка сугылган тамгалар

Төрки халыкларда киң таралган иң борынгы тамгалар ыру тамгалары булуы турында галимнәр арасында бәхәс юк диярлек. Һәр ыру үзенең үзенчәлекле традицияләре

Мин утырткан агачлар…

Тарих, киләчәккә аман-имин илтеп тапшырыр өчен, Вакытны җыеп, төйнәп куя. Көннәр уза, еллар уза, чорлар уза, системалар тузып юкка чыга һәм гасырлар кисешкән бер чатта Кеше

Каһарман Батырша

Русия мөселманнарының ислам динен саклап калу өчен гасырлар дәвамында барган фидаи көрәшендә актив катнашкан күп шәхесләр халык хәтерендә сакланган. Аларның һәрберсенең үз лаеклы

Уртак мирас.

Меңьеллык тарихлы татар халкының мирасы искиткеч бай һәм күпкырлы. Республикабызда гына да рәсми рәвештә мең ярым тирәсе тарихи һәм мәдәни ядкяр (һәйкәл) теркәлгән, ә теркәлмәгәнен Аллаһ үзе генә белә.Талантлы халкыбыз күп гасырлар дәвамында бик бай матди һәм рухи мирас туплаган.