Кадыйр Сибгатуллин. Тоткын

Төрле-төрле гамәл-ният корды.

Ирешмәде еллар үтә торды.

Бер почмактан бер почмакка орды…

Аңы арды, җаны яшәп туйды.

Бу тормышка аның юк хаҗәте,

Үзенә дә тормыш нигә кирәк?

«Синле үз-үземне сагынылган!..»

Кара тәнле җәй җуелган.
Салкын. Яңгыр. Томан.
Ташла әле, кулчатырың! (Эремəссең!) Чылан!
Чылат кабат чәчләреңне, керфегеңне чылат.
Чынлап, яңгыр үтү белән саран кояш чыгар.

Алай да була икән… (хикәя)

Тәнзилә карт кыз булып утырып калды…

Югыйсә, берәүдән дә ким җире юк иде кебек: мәктәпне бер «өч»лесез бетереп, беренче елында ук институтка да барып керде. Аны тәмамлавына, Казанның шактый дәрәҗәле оешмасына эшкә дә урнашып куйды, бер бүлмәле генә булса да, фатир да юнәтте, эсбиркнижкәсендә машиналык акчасы да җыелып килә. Укып, права аласы гына калды. Менә шундый уңган-булган башың белән кияү дә табалмый йөр инде! Артисткалар кебек үк чибәр булмаса да, буй-сыны да зифа булып, күз-кашлары да шактый килешле, югыйсә. Тик төрле әтрәк-әләмгә кияүгә чыгарга сез аны кем дип беләсез!

Сәяф Шәйхи: «Үзе дә юк, сурәтләре дә юк карарга…»

Сәяф Шәйхи (Сәяф Гарафетдин улы Шәйхиев) 1941 елның 1 сентябрендә Татарстанның Мамадыш районындагы Урта Сон авылында туган. Шигырьләрен мәктәптә укыганда ук яза башлый. Күпсанлы шигырьләре, хикәяләре төрле район һәм республика газета-журналларында дөнья күрде. Әдәби эшчәнлеге өчен ул Мамадыш район газетасының Дмитрий Крещенов һәм Татарстан Язучылар берлеге һәм Мамадыш район хакимиятенең Шәйхи Маннур исемендәге премияләренә лаек булды.

«Кайчакта, өзелеп, ҮЗЕМНЕ сагынам – Елмайган, шатланган көннәрне…»

Кайчакта, өзелеп, ҮЗЕМНЕ сагынам –
Елмайган, шатланган көннәрне.
Төренеп хыялга, бернинди борчусыз
Кемгәдер омтылган, ашкынган төннәрне…

ТУКАЙ ЖАНДАРМЕРИЯ ДОКУМЕНТЛАРЫНДА

Габдулла Тукай Уральскидан Казанга 1907 елның октябрь башында килә. Шул елның ахырында «Шәрәф матбагасы»нда «Шигырьләр көтепханәсе» сериясендә аның 3 нче һәм 4 нче дәфтәр булып,